دانشمندان ژاپنی از بدن موش‌هایی كه 16 سال منجمد شده بودند، شبیه سازی كردند.

 تاكنون شبیه سازی‌ها با استفاده از سلول‌های اهدایی از بافت كبد و انتقال مولكول دی ان آ آنها به سلول‌های تخم گیرنده انجام می‌شده است.

كارشناسان پیش از این معتقد بودند كه استفاده از سلول‌های منجمد برای این منظور غیر ممكن است، چرا كه فرایند انجماد به مولكول‌های دی ان آ آسیب می‌رساند.

اما دانشمندان ژاپنی كه به تازگی موفق به انجام این كار شده‌اند، خاطر نشان كردند كه با این تكنیك می‌توان مخلوقات منقرض شده مانند ماموت‌ها را از بقایای یخ زده آنها دوباره ایجاد كرد.

از زمان شبیه سازی دالی، گوسفندی كه در سال 1996 به دنیا آمد، تاكنون هر نمونه شبیه سازی موفق با روشی انجام شده كه طی آن اسید نوكلئیك از سلول خارجی شده، سپس در یك سلول تخم خالی جاسازی می‌شود و فرایند تقسیم سلولی با كمك مواد شیمیایی یا الكتریسته آغاز می‌شود، اما در تحقیق اخیر دانشمندان توانستند، طی عملیاتی موفقیت آمیز با استفاده از سلول‌های مغز موش‌هایی كه در دمای منهای 20 درجه سانتیگراد منجمد شده بودند نمونه‌ شبیه سازی شده آنها را خلق كنند.

منبع:

طرح جدید در انگلیس برای منجمد کردن رایگان تخمک زنان

به نوشته شماره امروز روزنامه تایمز در اینترنت: طبق طرحی جدید در انگلیس، زنانی که مایلند به منظور تثبیت کار یا پیداکردن همسر مورد نظرشان مادرشدنشان را به تاخیر ا ندازند می توانند تخمک هایشان را به طور رایگان منجمد کنند و در عوض نیمی از انها را به زوج های نابارور بدهند.
پیشرفت ها در فن اوری منجمد ساختن تخمک که تقریبا خطر اسیب به تخمک ها را از بین برده است به پزشکان امکان داده است این روش را به زنان برای دلایل غیر پزشکی پیشنهاد دهند.
سابقا پزشکان منجمد کردن تخمک را عمدتا به بیماران سرطانی که بواسطه شیمی درمانی نابارور می شوند محدود کرده بودند.
اما منجمد کردن تخمک پرهزینه است و برای هر زن ذخیره کردن تعداد کافی تخمک حدود پنج هزار پوند هزینه دارد که برای بسیاری زنان مقدور نیست.
برای فائق امدن بر این مشکل،یک مرکز پزشکی در مرکز لندن به زنان پیشنهاد داده است تخمک هایشان را در صورت اهدای نیمی از انها به زوج های نابارور به طور رایگان ذخیره سازی کند.
زنان برای این کار باید کمتر از سی و پنج سال داشته و قادر باشند با کمک مقدار نسبتا اندکی از داروها تخمک تولید کنند.

منبع:

گام تازه پژوهشگران سلول‌های بنیادی در ترمیم ضایعات عصبی

پژوهشگران دانشگاه تربیت مدرس برای نخستین بار بیان ژن‌های كلیدی در رشد سلول‌های عصبی مورد مطالعه قرار گرفت و ژنی كه موجب مرگ سلول‌های شبه عصبی حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی می‌شد، شناسایی و مهار شد.

 در  تحقیقی كه در قالب رساله دكتری تخصصی یكی از دانش‌آموختگان رشته زیست شناسی (ژنتیك) دانشگاه تربیت مدرس انجام شد، علت مرگ سلول‌های شبه عصبی حاصل از تمایز سلول‌های بنیادی مغز استخوان قبل و بعد از پیوند بررسی شد و با مهار ژن موسوم به ژن مرگ، میزان مرگ و میر به یك سوم كاهش یافت.

توانایی سیستم عصبی انسان پس از تولد در ترمیم ضایعات عصبی بسیار محدود است به طوری كه بعد از تولد، سلول‌های عصبی تقریبا خاصیت ترمیم خود را پس از بروز ضایعات از دست می‌دهند.

زهرا حاج ابراهیمی، دانش‌آموخته دكتری ژنتیك دانشگاه تربیت مدرس با بیان این مطلب افزود: در چند دهه اخیر سلول‌های بنیادی به عنوان ابزار قدرتمندی جهت درمان و ترمیم ضایعات سیستم عصبی مورد توجه بوده، اما پیوند موفقیت آمیز سلول‌های بنیادی در محل ضایعه، زنده ماندن طولانی مدت این سلول‌ها و فعالیت صحیح آنها را با مشكل مواجه كرده است.

در این پژوهش بیان ژن‌های كلیدی و تنظیم كننده در سیستم عصبی ارزیابی شد و مورد مطالعه قرار گرفت و سپس مقایسه آن با سلول‌های بنیادی قبل و بعد از تمایز به سلولهای عصبی انجام شد و در پایان اطلاعات ارزشمندی به دست آمد.

وی با اشاره به ایجاد ضایعات عصبی در موش‌های صحرایی جهت تحقیق و بررسی گفت: برای بررسی این مهم كه پس از تمایز سلول‌های بنیادی و پیوند سلول‌های عصبی حاصل از این تمایز به بافت آسیب دیده، ژن‌های كلیدی دچار چه تغییرات و اتفاقاتی می‌شوند، ضایعات عصبی را در موشهای صحرایی ایجاد كردیم. در بخشی از این پژوهش مشخص شد كه ژن «نوروتروفین» كه از مهمترین فاكتورهای رشد در سیستم عصبی می‌باشد و نقش كلیدی در بقا و مرگ سلولهای عصبی دارد، قبل و بعد از تمایز بیان نمی‌شود در حالی كه در صورت بیان و پیوند موفقیت آمیز نقش مهمی در ترمیم ایفاء خواهد كرد.

این دانش‌آموخته دكتری ژنتیك در ادامه افزود: یكی از مشكلاتی كه در استفاده از سلول‌های شبه عصبی حاصل از تمایز سلولهای بنیادی برای درمان ضایعات عصبی وجود دارد، مرگ بیشتر آنها به دنبال القای تمایز عصبی می‌باشد. در این تحقیقات ژن موسوم به «ژن مرگ» كه بیان آن در سلول‌ها موجب مرگ سلولی می‌شود شناسایی شد و با مهار بیان این ژن با استفاده از فن‌آوری SIRNA میزان مرگ و میر به یك سوم كاهش یافت.

وی تصریح كرد: این مطالعه روشی را برای افزایش بقای سلول‌های شبه عصبی حاصل از تمایل سلولهای بنیادی مغز استخوان با استفاده از SIRNA علیه ژن P75NTR و دستكاری آنها در جهت افزایش كارایی آنها برای پیوند معرفی كرد.

حاج ابراهیمی با اشاره به دستاوردهای این پژوهش در درمان ضایعات عصبی گفت: در بروز ضایعات عصبی همچون قطع عصب سیاتیك كه موجب بی حسی اندا‌مهای تحتانی می‌شود، با بهره‌گیری از سلول‌های بنیادی دو ناحیه عصب قطع شده را پیوند می‌زنند یا در مواردی كه با قطع نخاع یا له شدگی نخاع مواجه هستیم و بیشتر سلول‌های عصبی در ناحیه آسیب دیده دچار مرگ شده‌اند، سلولهای بنیادی پس از تمایز به محل آسیب دیده پیوند زده می‌شود. این سلول‌های پیونده زده شده به ترمیم سلول‌های مرده می‌پردازند و از طرفی جلو مرگ و میر بیشتر سلول‌های عصبی را گرفته و با ترشح فاكتورهایی كه در رشد مؤثر هستند به بیدارسازی سلول‌های خفته و ترمیم ناحیه آسیب دیده می‌پردازند.

به گزارش ایسنا، وی در پایان تاكید كرد: پیش از این تحقیق، سلول‌های بنیادی مغز استخوان در پژوهش‌هایی دیگر به سلولهای عصبی تمایز داده شده بود، اما علت مرگ سلول‌ها پس از تمایز بررسی نشده بود. در این رساله برای نخستین بار بیان ژن‌های كلیدی در رشد سلول‌های عصبی مورد تحقیق و مطالعه قرار گرفت و ژنی كه موجب مرگ سلولهای شبه عصبی حاصل از تمایز سلولهای بنیادی می‌شد، شناسایی و مهار شد.

گفتنی است، این تحقیق كه در قالب رساله دكتری تخصصی زهرا حاج ابراهیمی به راهنمایی دكتر سید جواد مولی و مشاوره دكتر منصوره موحدین و دكتر محمود تولایی صورت پذیرفت، روز 31 شهریور ماه سال جاری در دانشگاه تربیت مدرس ارائه و دفاع شد.

منبع: ایسنا 

گیاهان را فراموش كنید ، حشرات دارویی در راه هستند

 به گزارش BBC قرن ها ست كه این مورچه برای تقویت سیستم ایمنی توسط چینی ها در تبت به عنوان یک نوشیدنی دارویی مورد استفاده قرار می گیرد .

 دکتر جان ویکنیسن محقق دانشگاه می گوید: این مورچه ها مقداری عنصر روی در بدن خود دارند و این عنصر هم در برخی موارد به عنوان عامل یک انتی اکسیدان عمل می کند.

 او همچنین اضافه می کند اگر چه خوردن حشرات در نقاط مختلفی در آفریقا ، آسیا و استرالیا رایج است اما عصاره ی این مورچه به تازگی در کالیفرنیا به عنوان یک داروی توهم زا و در بریتانیا  به عنوان یک ماده ی تقویت کننده در حال رواج است.

 به این ترتیب باید در کنار گیاهان دارویی منتظر انواع و اقسام حشرات دارویی هم باشید.

عمل پیوند گونه‌ای از مرجان‌های «خلیج فارس» برای ترمیم آسیب‌های استخوانی با موفقیت بر روی نمونه‌های حیوانی انجام شد.

دكتر مهدی مرجانی، عضو هیات علمی دانشكده دامپزشكی دانشگاه‌ آزاد اسلامی واحد كرج در گفت‌وگو با خبرنگار «پژوهشی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) اظهار كرد: در حال حاضر برای درمان تومورهای استخوانی از قسمت‌هایی از بدن بیمار به ناحیه‌ای كه تومور بوده، استخوان را پیوند می‌زنند كه در این حالت علاوه بر نیاز به انجام دو عمل جراحی، هزینه و مدت زمان بستری افزایش می‌یابد و لذا از مواد مختلف به عنوان جایگزین مصنوعی استخوان استفاده می‌شود.

وی با اشاره به پیوند استخوان با استفاده از مرجان‌های دریایی گفت: در كشورهای مختلف عمل پیوند استخوان با گونه‌های مختلف مرجان دریایی انجام می‌شود كه خاصیت هر یك به دلیل شرایط اقلیمی، متفاوت است و این گروه پژوهشی نیز با هدف مطرح كردن نام «خلیج فارس» به انجام آزمایش روی مرجان‌های خلیج فارس پرداخت. 

دكتر مرجانی در خصوص اهمیت استفاده از مرجان‌های دریایی خاطر نشان كرد: هنگامی كه مرجان داخل آب دریا قرار دارد نقش فیلتر را بازی كرده و مواد معدنی آب را جذب می‌كند كه البته به دلیل املاح معدنی و شرایط اقلیمی مختلف، تركیبات مرجان‌ها متفاوت است.

وی افزود: مرجان از نظر ساختاری شباهت اسكلتی زیادی به استخوان انسان دارد و به عنوان داربست، التیام سریعتری داشته و پس از قرارگیری در بدن، جذب شده و به جای آن، استخوان جدید تشكیل می‌شود، ضمن آن كه عوارضی در جذب ندارد.

عضو هیات علمی دانشكده دامپزشكی دانشگاه‌ آزاد كرج در خصوص نحوه انجام آزمایش به ایسنا گفت: در این آزمایش قسمتی از مرجان را برداشته و استریل كرده و بخشی از استخوان ران خرگوش را سوراخ كردیم و در این محل كه به عنوان عارضه تلقی می‌شد، مدل مشابه انسانی كه عارضه داشته، ایجاد كردیم و مرجان را در آن قسمت قرار دادیم و در طرف دیگر قسمت سوراخ شده را خالی گذاشتیم كه مشاهده شد با گذشت زمان این قسمت پر شده و عوارض خاصی ندارد.

وی افزود: پس از انجام عمل جراحی و كاشت، مرجان تا حدود 5/2 ماه در بدن بیمار بود و سپس جذب شد و عكس‌های رادیولوژی و آزمایش‌های پاتوبیولوژی نشان داد كه اثر سوئی نداشته است.

دكتر مرجانی با اشاره به این كه پیش از این از استخوان گاو برای پیوند استفاده می‌شد، خاطر نشان كرد: پیش از این از استخوان گاو برای پیوند استخوانی استفاده می‌شد اما به دلیل بیماری‌های مشترك میان انسان و حیوان، دانشمندان به این نتیجه رسیدند كه جانوران دریایی نسبت به موجوداتی كه در خشكی زندگی می‌كنند، ریسك كمتری برای انتقال بیماری دارند.

وی درخصوص طرح‌های بعدی این گروه پژوهشی گفت: اهداف بعدی ما استفاده از مرجان به شكل پودر در داخل استخوان عارضه دیده است كه با تركیب پودر و چسب از آن به عنوان مواد پر كننده استخوانی و قسمتی از اجزای تركیبی استخوان استفاده شود.

عضو هیات علمی دانشكده دامپزشكی دانشگاه‌ آزاد اسلامی واحد كرج با اشاره به استفاده از مرجان برای درمان پوكی استخوان اظهار كرد: در حال حاضر دانشمندان از مرجان به صورت قرص برای پر كردن نقایص استخوانی در كل بدن استفاده می‌كنند تا بدین ترتیب از مواد معدنی موجود در آن استفاده بیشتر می‌شود.

وی در پایان به ایسنا گفت: در این مرحله با شناسایی و انجام آزمایش با یك گونه از 37 گونه مرجان‌های خلیج فارس مشخص شد كه واكنش بافتی نداشته و علاوه بر عدم ایجاد عفونت، برای بدن قابل قبول است و در مرحله بعد به بررسی و مقایسه آن با دیگر مرجان ها می‌پردازیم.

گفتنی است، این طرح با همكاری دكتر علی عسگریان، دكتر عباس وشكینی و دكتر عباس توسلی انجام شده است.
منبع :

استفاده از فناوری‌نانو در درمان نخاع آسیب‌دیده (87/03/01 )

یک آسیب به نخاع اغلب به فلج و بی‌حس ‌شدن دایمی در زیر قسمت آسیب‌دیده، می‌انجامد؛ زیرا رشته‌های عصبی آسیب‌دیده نمی‌توانند بازتولید شوند. البته رشته‌های عصبی و یا آکسون‌ها قابلیت رشد مجدد را دارا هستند؛ اما بافت ترمیمی‌ ایجادشده در اطراف جراحت، مانع از رشد آنها می‌شود. به‌تازگی محققان دانشگاه نورث‌وسترن، نشان داده‌اند که یک ژل نانویی جدید می‌تواند مانع از ایجاد بافت مذکور در محل جراحت شود و امکان رشد مجدد رشته‌های نخاعی محکم را فراهم آورد.

این ژل به شکل مایع در درون نخاع تزریق می‌شود و از رشته‌های عصبی جدید و در حال رشد به‌سمت بالا و پایین نخاع، به شکل چارچوبی از نانوالیاف خودآرا، نگه‌داری می‌كند. این ژل به موش‌هایی که دارای جراحت نخاعی بودند، تزریق شد و پس از گذشت شش هفته، توان استفاده از پا‌های عقبی و راه رفتن، در آنها به شکل چشمگیری بهبود یافت. جان کسلر، استاد زیست‌شناسی سلولِ بنیادی در دانشگاه نورث‌وسترن و سرپرست این گروه، در این‌باره گفت: «این پدیده بسیار هیجان‌انگیز است. ما می‌توانیم بدون آسیب زدن به بافت، ژل را تزریق کنیم. این روش قابلیت بالایی در درمان انسان دارد.» وی افزود: «در این روش از یک گلولة اعجاب‌انگیز و یا یک جسم مشخص و منفرد برای درمان جراحت نخاعی استفاده نمی‌شود، بلکه فناوری جدید و کارامدی ارائه شده‌است که به ما اجازه می‌دهد تا درباره درمان این نارسایی ملاحظات جدیدی را داشته باشیم. می‌توان این فناوری را با سایر فناوری‌ها؛ مانند سلول‌های بنیادی، دارو‌ها و یا سایر انواع واسطه‌ها ادغام کرد.»

الف) شمایی از ساختار این نانوالیاف ب) چارچوب نانوالیافی خودآرا شده.