عکسی زیبا از مراحل مختلف جنین قورباغه
گیاهان را فراموش كنید ، حشرات دارویی در راه هستند
تحقیقات علمی اخیر در چین نشان داده است که مواد موجود در بدن نوع خاصی از مورچه ها به نام ( پولیر ها چیزو ویستیا )باعث افزایش طول عمر خرگوش ها شده است.به گزارش BBC قرن ها ست كه این مورچه برای تقویت سیستم ایمنی توسط چینی ها در تبت به عنوان یک نوشیدنی دارویی مورد استفاده قرار می گیرد .
دکتر جان ویکنیسن محقق دانشگاه می گوید: این مورچه ها مقداری عنصر روی در بدن خود دارند و این عنصر هم در برخی موارد به عنوان عامل یک انتی اکسیدان عمل می کند.
او همچنین اضافه می کند اگر چه خوردن حشرات در نقاط مختلفی در آفریقا ، آسیا و استرالیا رایج است اما عصاره ی این مورچه به تازگی در کالیفرنیا به عنوان یک داروی توهم زا و در بریتانیا به عنوان یک ماده ی تقویت کننده در حال رواج است.
به این ترتیب باید در کنار گیاهان دارویی منتظر انواع و اقسام حشرات دارویی هم باشید.
منبع: New Scientist
عمل پیوند گونهای از مرجانهای «خلیج فارس» برای ترمیم آسیبهای استخوانی با موفقیت بر روی نمونههای حیوانی انجام شد.
دكتر مهدی مرجانی، عضو هیات علمی دانشكده دامپزشكی دانشگاه آزاد اسلامی واحد كرج در گفتوگو با خبرنگار «پژوهشی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) اظهار كرد: در حال حاضر برای درمان تومورهای استخوانی از قسمتهایی از بدن بیمار به ناحیهای كه تومور بوده، استخوان را پیوند میزنند كه در این حالت علاوه بر نیاز به انجام دو عمل جراحی، هزینه و مدت زمان بستری افزایش مییابد و لذا از مواد مختلف به عنوان جایگزین مصنوعی استخوان استفاده میشود. 
وی با اشاره به پیوند استخوان با استفاده از مرجانهای دریایی گفت: در كشورهای مختلف عمل پیوند استخوان با گونههای مختلف مرجان دریایی انجام میشود كه خاصیت هر یك به دلیل شرایط اقلیمی، متفاوت است و این گروه پژوهشی نیز با هدف مطرح كردن نام «خلیج فارس» به انجام آزمایش روی مرجانهای خلیج فارس پرداخت.
دكتر مرجانی در خصوص اهمیت استفاده از مرجانهای دریایی خاطر نشان كرد: هنگامی كه مرجان داخل آب دریا قرار دارد نقش فیلتر را بازی كرده و مواد معدنی آب را جذب میكند كه البته به دلیل املاح معدنی و شرایط اقلیمی مختلف، تركیبات مرجانها متفاوت است.
وی افزود: مرجان از نظر ساختاری شباهت اسكلتی زیادی به استخوان انسان دارد و به عنوان داربست، التیام سریعتری داشته و پس از قرارگیری در بدن، جذب شده و به جای آن، استخوان جدید تشكیل میشود، ضمن آن كه عوارضی در جذب ندارد.
عضو هیات علمی دانشكده دامپزشكی دانشگاه آزاد كرج در خصوص نحوه انجام آزمایش به ایسنا گفت: در این آزمایش قسمتی از مرجان را برداشته و استریل كرده و بخشی از استخوان ران خرگوش را سوراخ كردیم و در این محل كه به عنوان عارضه تلقی میشد، مدل مشابه انسانی كه عارضه داشته، ایجاد كردیم و مرجان را در آن قسمت قرار دادیم و در طرف دیگر قسمت سوراخ شده را خالی گذاشتیم كه مشاهده شد با گذشت زمان این قسمت پر شده و عوارض خاصی ندارد.
وی افزود: پس از انجام عمل جراحی و كاشت، مرجان تا حدود 5/2 ماه در بدن بیمار بود و سپس جذب شد و عكسهای رادیولوژی و آزمایشهای پاتوبیولوژی نشان داد كه اثر سوئی نداشته است.
دكتر مرجانی با اشاره به این كه پیش از این از استخوان گاو برای پیوند استفاده میشد، خاطر نشان كرد: پیش از این از استخوان گاو برای پیوند استخوانی استفاده میشد اما به دلیل بیماریهای مشترك میان انسان و حیوان، دانشمندان به این نتیجه رسیدند كه جانوران دریایی نسبت به موجوداتی كه در خشكی زندگی میكنند، ریسك كمتری برای انتقال بیماری دارند.
وی درخصوص طرحهای بعدی این گروه پژوهشی گفت: اهداف بعدی ما استفاده از مرجان به شكل پودر در داخل استخوان عارضه دیده است كه با تركیب پودر و چسب از آن به عنوان مواد پر كننده استخوانی و قسمتی از اجزای تركیبی استخوان استفاده شود.
عضو هیات علمی دانشكده دامپزشكی دانشگاه آزاد اسلامی واحد كرج با اشاره به استفاده از مرجان برای درمان پوكی استخوان اظهار كرد: در حال حاضر دانشمندان از مرجان به صورت قرص برای پر كردن نقایص استخوانی در كل بدن استفاده میكنند تا بدین ترتیب از مواد معدنی موجود در آن استفاده بیشتر میشود.
وی در پایان به ایسنا گفت: در این مرحله با شناسایی و انجام آزمایش با یك گونه از 37 گونه مرجانهای خلیج فارس مشخص شد كه واكنش بافتی نداشته و علاوه بر عدم ایجاد عفونت، برای بدن قابل قبول است و در مرحله بعد به بررسی و مقایسه آن با دیگر مرجان ها میپردازیم.
گفتنی است، این طرح با همكاری دكتر علی عسگریان، دكتر عباس وشكینی و دكتر عباس توسلی انجام شده است.
منبع :
این حیوان که زیستگاه اصلی او استرالیا است، متعلق به یکی از شاخه های اولیه پستانداران است و مانند آنها پوشیده از مو است و شیر می دهد، با این حال مثل خزندگان تخم می گذارد.
محققان می گویند این ترکیب منحصر به فرد مشخصات ناهمگون در دی اِن اِی پلاتیپوس قابل مشاهده است.
سلسله ژنوم (نقشه ژنتیکی) این حیوان که در نشریه علمی "نیچر" چاپ شده سرنخ هایی در مورد چگونگی تکامل انسان و سایر پستانداران به دست می دهد.
پلاتیپوس (Ornithorhynchus anatinus) تازه ترین عضو گروه پستاندارانی است که ژنوم آنها رمزگشایی می شود. قبل از این ژنوم موش، گوسفند، اسب و سگ رمزگشایی شده بود.
اما این تنها عضو خانواده پستانداران تخم گذار است که نقشه ژنتیکی آنها ترسیم می شود.
دکتر کریس پانتینگ از دانشگاه آکسفورد در بریتانیا یکی از بیش از 100 پژوهشگری از آمریکا، بریتانیا و استرالیا است که در این مطالعه شرکت کردند.
وی گفت پلاتیپوس به خاطر مشخصه های غیرعادی اش برای این کار انتخاب شد.
پلاتیپوس آنقدر عجیب است که در قرن نوزدهم وقتی از استرالیا برای محققان اروپایی فرستاده شد، تقلبی فرض شد.
دکتر پانتینگ میگوید: "این حیوان ظاهری خیلی عجیب دارد، چرا که ترکیبی از منقار اردک، چشمان موش کور، با تخم هایی مانند تخم مارمولک و دم سگ آبی است."
دکتر پانتینگ گفت که توالی ژنوم این حیوان به دانشمندان امکان می دهد با بازگرداندن ساعت به عقب به این مساله پی ببرند که پستانداران اولیه چه شکلی بوده اند.
وی گفت: "دیدن ملغمه مشخصاتی که پلاتیپوس به نمایش می گذارد خارق العاده است؛ دیدن بازتاب این مشخصه ها در دی ان ای، در ژن های این موجود، که در 200 سال گذشته از زمان کشف برای دانشمندان و عموم یک معما بوده است."
دی ان ای مزبور از یک پلاتیپوس ماده که در استرالیا به دام افتاد و "گِلِنی" نامگذاری شد آمده است.
توالی به دست آمده سپس با رشته های دی ان ای حدود 100 پلاتیپوس دیگر در حیات وحش مقایسه شد.
دکتر مارک باتزر از دانشگاه ایالتی لوئیزیانا در شهر "بتان روژ" که در این مطالعه شرکت داشته است گفت که داده ها به تلاش های حفاظتی کمک خواهد کرد چرا که به دانشمندان اجازه می دهد درباره اندازه جمعیت، ساختار و عادات جفتگیری این حیوان تحقیق کنند.
وی گفت: "در مورد پلاتیپوس، ما چیزهای زیادی درباره یک موجود منحصر به فرد که در زمینه موقعیت آن از نظر خطر انقراض و بیولوژی محافظتی اهمیت دارد یافتیم."
وی افزود: "یک شگفتی بزرگ ماهیت مرکب ژنتیکی آن با مشخصه های پرندگان، خزندگان و پستانداران بود."
پلاتیپوس در ایالات غربی استرالیا به وفور یافت می شود. این موجود که در اطراف نهرها و رودها زیست می کند دارای چشمانی تیزبین است اما آن را فقط وقتی در خشکی یا روی آب است باز می کند.
این موجود در زیر آب به حس لامسه اش یا حس ویژه ای که به کمک آن پالس های ضعیف الکتریکی ساطع شده از صید را ردیابی می کند اتکا دارد.
منبع: Nature
نوشته های پیشین
